?>

Traveldiary: Sri Lanka #6 fort, tsunami en souvenirs

Na de tempels in het noorden, de stranden in het oosten en de bergen in het midden van het land, zijn we aangekomen in het zuiden van Sri Lanka. Inmiddels zijn we aangekomen bij het laatste gedeelte van onze reis.

 

Woensdag 15 augustus

Na het ontbijt pakken we onze spullen om na vier dagen Mirissa te verlaten. We hebben een fantastisch tijd gehad en we hadden hier gemakkelijk nog langer kunnen blijven. Omdat de klok tikt, besluiten we toch maar om de biezen te pakken en nog wat andere plekjes te bezoeken, voordat we teruggaan naar Nederland.

We lopen naar de bushalte en al vrij snel komen er allerlei bussen voorbij. Je hoeft hier nooit echt lang te wachten op je bus. Na een paar minuten stappen we in de bus richting Unawatuna. We rijden langs het mooie Weligama en passeren de éne na het andere kustplaatsje. Na een uurtje worden we in Unawatuna gedropt. Op het eerste gezicht stelt het niet heel veel voor. We droppen onze tassen bij het guesthouse wat al net ze weinig voorstelt als het dorp zelf.

We besluiten om in de middag naar Galle te gaan, een beroemd (oud Nederlands) Fort. In Sri Lanka kun je meerdere oude Nederlandse forten bezoeken maar Galle is het best bewaarde fort van het land. Daarom is het ook wel aardig toeristisch. We lunchen bij het kleine lokale tentje Imal’s restaurant. Je kunt hier heerlijke lokale gerechten eten en is een populaire eetspot. Daarna beginnen we aan onze eigen rondleiding van het fort. We lopen over de prachtige stadsmuren om een beeld te krijgen van het fort en hoe het er hier vroeger aan toe ging. Er is een heel dorpje binnen de stadsmuren gebouwd met guesthouses, winkeltjes en restaurantjes. We lopen langs de kanonnen, de oude vuurtoren en de tempels. Over de stadsmuren of door de steegjes wandelen kan allebei om een goed beeld te krijgen van Galle.

Aan het begin van de avond nemen we een tuktuk terug naar Unawatuna en is het tijd om Unawatuna te verkennen. Waar de meeste stranden in Sri Lanka bestaan uit een klein lapje zand, is in Unawatuna zand en ruimte genoeg. Meters strand is er te vinden. We hebben heel veel stranden in Sri Lanka meegemaakt die bij vloed gewoon compleet weggevaagd worden maar dit is in Unawatuna niet het geval. We laten onszelf in de avond even gaan door bij een hotel te genieten van het uitgebreide buffet. Het is wel even wat anders dan een fried rice bij de lokale eettent.

 

Donderdag 16 augustus

Na een heftige nacht voor mijn reisgenoot (lees: ziek!) ga ik alleen op pad om nog even te genieten van het strand. Er zijn weinig mensen op het strand en ik kan in alle rust bijkomen en genieten. Na het uitchecken gaan we opzoek naar een tuktuk die ons wil brengen naar onze volgende bestemming. Gezien de huidige status van mijn reisgenoot lijkt het ons beter om de lokale bus even te skippen en met een tuktuk te reizen.

De rit gaat gelukkig goed. We zijn bij de laatste dagen van onze reis aangekomen en daarmee ook bijna bij de laatste bestemming van onze reis; Hikkaduwa. We checken in bij het hotel. We hebben bewust gekozen voor een hotel met zwembad, maar op de plaatjes ziet het er al snel beter en mooier uit dan in werkelijkheid. Het is laagseizoen dus we zijn ook nog eens de enige gasten. Lisette gaat naar bed dus ik ga in mijn eentje lunchen en Hikkaduwa ontdekken. Ik word door de éne na de andere verkoper aangesproken om naar een turtle farm te gaan, maar dat lijkt me niets. ‘Je mag de schildpadden vasthouden!’ is het verkooppraatje. Ik word altijd een beetje boos door dit soort opmerkingen en trieste gebeurtenissen. Helaas is ook hier het strand niet de allermooiste en ik kom er aardig veel vuilnis tegen. Ook zoiets wat ik heel erg triest vind. In de avond ben ik wederom de enige die gaat eten en verder hebben we een rustig avondje op de hotelkamer.

 

Vrijdag 17 augustus

Vandaag bezoeken we het tsunami museum. Dit was eigenlijk de reden waarom we naar Hikkaduwa zijn gegaan. Dit kleine, maar indrukwekkende museum leert ons veel over de welbekende tsunami van 2004 welke meer dan 50.000 mensen het leven ontnam in Sri Lanka. Je krijgt hier informatie over aardbevingen en tsunami’s en je kunt hier ook belastende foto’s bekijken van de ramp. We bezoeken daarna het grote buddha standbeeld. Dit standbeeld van 15 meter hoog representeert de hoogste golf van de ramp. Het is een gigantisch standbeeld en dan houden we nog in ons achterhoofd dat de golf aan de oostkust van Sri Lanka nog een keer zo hoog was. Wel 30 meter hoog! Heel indrukwekkend om te zien. Ook hier proberen ze ons weer een bezoekje aan een turtle farm aan te smeren maar dit laten we aan ons voorbij gaan.

We gaan terug naar ons hotel, pakken onze spullen en nemen de bus naar Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka en de eindbestemming van onze reis. Deze keer zitten we in een minibusje met airco wat al bijna niet te doen is, zo koud is het. Na een paar uurtjes komen we aan in de hoofdstad waar het een wirwar van auto’s en tuktuks is. We laten ons ergens aan de kant van de weg droppen om ons vervolgens met een tuktuk naar het guesthouse te brengen.

Ons guesthouse stelt niets voor. Onze kamer is klein en het stinkt, maar omdat dit onze laatste bestemming is en er niet heel veel leuks beschikbaar was vonden we het wel prima. We hadden geen zin om ons hier nog druk over te maken. Het enige wat we er doen is slapen en verder zijn we voornamelijk op pad. We besluiten te lopen naar het Beira Lake, wat dicht bij ons guesthouse ligt. We komen erachter dat dit niet veel voorstelt en vooral erg stinkt met al het afval wat in het water dobbert. We lopen langs de mooie Lotus tower, welke nog in aanbouw is. Vervolgens pakken we een tuktuk die ons naar het centrum brengt. We worden midden in de drukte van Pettah gedropt. We kunnen amper over straat lopen door de drukte van auto’s, marktkraampjes en mensen. Deze drukte hebben we nog nergens anders meegemaakt in Sri Lanka. Een leuke plek om te eten blijkt hier nog aardig moeilijk te zijn. We besluiten om het centrum te verlaten en in de buurt van ons guesthouse te gaan eten. Met een gigantische omweg probeert de chauffeur ons thuis te brengen. We eten iets bij een Ierse pub en laat op de avond lopen we terug naar ons guesthouse. Het blijkt nog een hele uitdaging te zijn om in een vreemde stad de weg naar ‘huis’ te vinden. Zo blijkt ons richtinggevoel niet altijd perfect te zijn, ook al denken we van wel.

 

Zaterdag 18 augustus

Nu blijkt het dat er in Colombo twee Beira Lakes zijn en we besluiten om het andere meer te bezoeken. Gelukkig liggen ze dicht bij elkaar. Ik vind het altijd zo fijn om dit soort rustige en groene plekjes op te zoeken in een drukke stad. We halen een ontbijtje en lopen wat door het rustige gedeelte van de stad. We komen uit bij een ander mooi park. Het park is vol met vrolijke gezinnen die genieten van het mooie weer. Heerlijk dat je in zo’n drukke stad, zo weinig van de drukte mee kunt krijgen.Vandaag hebben we verder nog maar één missie: souvenirs shoppen! 🙂

Omdat we morgen naar huis gaan, is de druk om wat souvenirs in te slaan aardig hoog. We houden het park voor gezien en laten ons wederom brengen naar het centrum van de stad. Als het aan mij had gelegen had ik de hele dag wel in het park kunnen chillen maar het is niet altijd feest. Gelukkig is het shoppen van souvenirs ook geen straf. We laten ons uitzetten bij het world trade centre waarna we doorlopen naar het huis van de president om de buurt wat te verkennen bij het Fort en Pettah. We komen nu bij een ander gedeelte van Pettah uit en we komen hier zowaar een aantal souvenirwinkeltjes tegen. Na wat zoeken en afdingen hebben we al snel onze tassen vol. Bepakt en bezakt en heel wat Sri Lankaanse roepia lichter, gaan we voldaan terug naar ons guesthouse.

Op de laatste avond van onze reis besluiten we onszelf maar even goed te laten verwennen. We eten bij een Frans restaurant. Mijn ogen zijn helaas groter dan mijn maag waardoor ik me letterlijk misselijk eet. Eenmaal thuis wordt dit niet echt beter wat resulteert in een nacht waarbij ik meerdere malen het toilet bezoek. Niet echt een succes.

 

Zondag 19 augustus

Vandaag is dan echt de laatste dag van onze reis. Na de heftige nacht moet ik brak mijn biezen pakken. Omdat we pas in de avond vliegen, hebben we eigenlijk nog de hele dag in Colombo te vertoeven. We besluiten om onze reis in stijl af te sluiten en gaan naar het Hilton residences. Hier kunnen we de hele dag gebruik maken van het zwembad, wel tegen betaling natuurlijk. Het is balen dat ik me niet topfit voel, maar het is zeker relaxt om op deze manier de reis af te sluiten. Aan het einde van de middag gaan we nog snel ergens een hapje eten en dan gaan we naar het vliegveld. Hier loopt alles voorspoedig en nemen we afscheid van Sri Lanka. Een maand rondreizen door Sri Lanka zit erop. Van tempels tot stranden, van olifanten tot luipaarden en van bergen beklimmen tot hobbelen in een lokale bus. Het was een hele leuke, maar vooral diverse reis.

Oh, en wat ik uitgaf? Dat viel nog best wel mee… 🙂

 

Nieuwsgierig naar meer Sri Lanka? 

Sri Lanka #1 Fietsen, vis en tempels

Sri Lanka #2 Strand, rotsen en grotten

Sri Lanka #3 Thee, trein en bergen 

Sri Lanka #4 Mangrove, strand en safari

Sri Lanka #5 Kaneel, reismaatjtes en walvissen

 

♥ Janet

38 thoughts on “Traveldiary: Sri Lanka #6 fort, tsunami en souvenirs

  1. Wat jammer dat jullie reis er al op zit. Je kan niet lang genoeg in Sri Lanka blijven he. 🙂 Wij vonden Unawatuna ook een fijn strand om te verblijven en dat eten… Zo goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge